سند شجاعت و مظلومیت؛ شهید مجتبی ویسی در برابر تهدید سرکوبگران
این صدای پر از خشم و دادخواهی، صدای جوان فعال فرهنگی و محبوب کرماشان، شهید مجتبی ویسی است. جوانی که به همراه برادرش شهید میثم ویسی، جان پاک خود را در راه آزادی و دفاع از حق مردم فدا کرد
.
در این فایل صوتی، مجتبی با دست خالی اما با ارادهای پولادین، رو به مأمور سرکوبگر (کامرانی) فریاد میزند و دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی را به محاکمه میکشد. او از فقر مردم، از هنر و کار فرهنگی خودش و از بیوجدانی مأمورانی میگوید که برای «خوشخدمتی»، زندگی مردم را به مرز نابودی کشاندهاند.
بخشی از مکالمه تکاندهنده مجتبی در این ویدئو:
«تو که ادعای افسری و عدالت داری، چرا با یکی مثل منِ نجیب این کار رو میکنی؟ به خدا بذار کار فرهنگیام را بکنم... این مردم به نان شبشان محتاجند... تو مأموریت داری هزار نفر آدم بیچاره را بدبخت کنی؟ یکبار از وجدانت پرسیدی چرا این کار را میکنی؟... من که یک هنرمندم و کار فرهنگی میکنم، تو هر چقدر هم پادشاه باشی نباید اینطور رفتار کنی...»
خون این جوانان غیور هرگز پایمال نخواهد شد و خواهید دید که چگونه جوانه خواهد شد..
حمله و فشار جمهوری جنایتکار اسلامی بروی یارسانی های شریف کرمانشاه ، بعد از تیرباران کردن میثم و مجتبی ویسی حالا برادر و پسر عموی آنها شایان و سجاد ویسی با حکم محاربه روبرو هستند و شدیدا جانشان در خطر اعدام قرار دارد حداکثری صدای آنها باشیم.
.
محبت، مهربانی، هویت و امید را میتوان در اینجا دید. شهید میثم ویسی نه با اسلحه بلکه با آگاه سازی برای زندگی آزاد تلاش کرد.
شهید مجتبی ویسی: از نان شب خودم میگذرم برای کارهای فرهنگی؛ شما حاضرید این کار را بکنید؟
(بخشی از یک ویدئوی طولانی)
فشار نهادهای امنیتی و نظارتی رژیم ایران، حتی پیش از قیام دیماه ۱۴۰۴ آغاز شده بود. این تماس تلفنی و تهدیدات امنیتی نیز دقیقاً پس از برگزاری مراسم تأسیس کتابخانه «درهدرێژ» صورت گرفته است.
تمامی ادعاهای حاکمیت جمهوری اسلامی درباره وابستگی یا مشارکت این دو مبارز عزیز در اعتراضات دی ماه درەدرێژ کذب محض است و هدف آن چیزی جز مخدوش کردن شخصیت این عزیزان و مشروعیت به کشتار نیست.
بهزودی بخشهای دیگری از این ویدئو و اسناد دیگری را منتشر خواهیم کرد.
سه استان، سه زخمِ مشترک؛ چرا کردستان، کرمانشاه و لرستان در صدر فلاکت ایران قرار دارند؟
فقر، بیکاری و گرانی امروز تقریباً به واقعیتی سراسری در ایران تبدیل شده و کمتر استانی را میتوان یافت که از فشار سنگین بحران اقتصادی در امان مانده باشد. اما آنچه در تازهترین دادههای منتشرشده بر پایه آمارهای رسمی حکومت جلب توجه میکند، قرار گرفتن سه استان کردستان، کرمانشاه و لرستان در صدر جدول فلاکت کشور است؛ استانهایی که شاخص فلاکت در آنها به ترتیب به ۷۷، ۷۵ و ۷۴.۴ درصد رسیده است. اهمیت این آمار تنها در اعداد آن نیست، بلکه در این واقعیت نهفته است که حتی آمارهای رسمی و محافظهکارانهای که معمولاً تصویری ملایمتر از واقعیت اقتصادی ارائه میدهند نیز دیگر قادر به پنهان کردن عمق بحران در این مناطق نیستند. سالها محرومیت ساختاری، بیکاری مزمن، مهاجرت گسترده جوانان، کمبود سرمایهگذاری و تمرکز امکانات در مناطق مرکزی کشور، غرب ایران را به یکی از اصلیترین کانونهای فشار اقتصادی تبدیل کرده است؛ تا جایی که امروز کردستان، کرمانشاه و لرستان نه فقط درگیر مشکلاتی مشترک با سایر نقاط ایران، بلکه به نماد شدیدترین شکل این بحران فراگیر تبدیل شدهاند.
تاریخ نشان داده است که هیچ ملتی برای همیشه زیر بار فقر، تبعیض و بیعدالتی سکوت نخواهد کرد




هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر