موضوع اطلاعیە ای اعضای خانوادە جانباختگان مجتبی و میثم ویسی.

 

 

#حزب_پاک_دلارپناه_بی_اخلاق_و_بی_شعور

موضوع اطلاعیە ای اعضای خانوادە جانباختگان مجتبی و میثم ویسی.
این دوبرادر تنها کار فرهنگی انجام داده اند و دارای یک کتابخانه جهت آموزش جوانان کرد در باره تاریخ و ادبیات کرد کار کرده اند.

  

 برای افکار عمومی و اطلاع عموم مردم ایران و مردم یارسان.
  و  درمحکوم کردن سرکردەی متجاوزین و جلاد دروغگو و فاسد حسین یزدان پناە. 
بیانیه ی پاک غیر اخلاقی و دور است از اخلاق و وجودان انسانی. 
همچنان مرحوم مجتبی بارها حسین یزدان پناە را فردی متجاوز فاسد و جلاد نامبردە است، اعلام میکنیم نە میثم و نە مجتبی دور ویا نزدیک هیچ ارتباطی با حسین جاشپناە نداشتە و ندارد،  هر چیزی کە از سوی این فرد  فاسد و حزب فاسدش دربارە جان باختگان یارسانێ منتشر شود دروغ محص است. 
در یک اطلاعیە ای سرتاپا دروغین اعلام کردە اند این عزیز   و گویا عضو گروە فاسد این حسین پناە  فاسد بودە اند  دروغی بزرگ است، مجتبی و میثم عضو هیچ گروە و دسجاتی نبودە اند و تنها کار فرهنگی انجام دادە اند حتی کاری هم بەسیاست نداشتە اند، و دوست نداشتە اند حتی دربارە سیاست حرف بزنند.
 مجتبی و میثم اهل کتاب خواندن و دارایی یک کتابخانە بودە اند و هیچ ارتباطی با هیچ گروە ودسجاتی دور  و یا نزدیک نداشتە اند  عضو  هیچ گروە و یا دستجاتی نبودە  اند، و گروە فاسد و دروغگوی حسین جاشپناە را هیچ وقت قبول نداشتە اند .  

اول و آخر یار  خانوادە مرحوم و جان باختگان مجتبی و میثم ویسی

 

مرثیه‌ای بر انسانیت؛ نگاهی به آخرین دست‌نوشته‌های مجتبی ویسی

آخرین دست‌نوشته‌های مجتبی ویسی که ثبت شده‌اند، بازتاب‌دهنده‌ی اندوهی عمیق و پرسش‌هایی تلخ از وضعیت حاکم بر جامعه است. او در این یادداشت‌ها با زبانی شاعرانه و دردمند، از «جامه‌ای سیاه‌پوش از ناامیدی» نسبت به آینده‌ای نامعلوم سخن می‌گوید.

او در بخش‌هایی از این دست‌نوشته‌ها، با حیرت از فجایعی که رخ داده، می‌پرسد که «کارساز چیست» و «آیا روزگار دوباره تکرار شده است؟». وی با اشاره به وضعیت انسان‌ها در برابر رنج و سرکوب، از بی‌رحمی‌های زمانه و هراسی که بر فضا سایه افکنده گلایه می‌کند.

در لایه‌های عمیق‌تر این نوشته‌ها، او از ارزش‌های والای انسانی همچون «آزادی»، «حق» و «کرامت انسانی» یاد می‌کند و ابراز می‌دارد که چگونه این مفاهیم در چنگال ستم و شرایط غیرانسانی به مسلخ کشیده شده‌اند.

دست‌نوشته‌های او در واقع مرثیه‌ای است برای انسانیت در برابر مرگی که بر فضای جامعه سایه انداخته است؛ یادداشت‌هایی که با امضای او در پایان هر بخش، گواهی بر استواری و در عین حال بغض فروخورده‌ی او در برابر ظلمی است که در نهایت منجر به جان‌باختن وی شد

 

میثم و مجتبی ویسی؛ کشته شدن دو برادر یارسانی توسط نیروهای اطلاعات سپاه
متن کامل خبر را در سایت کانون حقوق بشر ایران بخوانید
میثم و مجتبی ویسی، دو برادر کُرد یارسان و از فعالان فرهنگی، بامداد ۷ خرداد ۱۴۰۵ در جریان عملیات نیروهای اطلاعات سپاه در استان کرمانشاه کشته شدند. منابع محلی می‌گویند این دو برادر پس از اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ تحت تعقیب نیروهای امنیتی قرار داشتند و ماه‌ها در بیم بازداشت زندگی می‌کردند
کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۸ خردادماه ۱۴۰۵ – میثم و مجتبی ویسی ، دو برادر از پیروان آیین یارسان، بامداد پنج‌شنبه ۷ خردادماه ۱۴۰۵ در جریان حمله نیروهای اطلاعات سپاه پاسداران به محل اختفای آنان در روستای قلعه کهوش جان باختند. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، این دو برادر که پس از اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ تحت تعقیب نیروهای امنیتی قرار داشتند، هدف شلیک مستقیم قرار گرفتند. منابع حقوق بشری می‌گویند پس از کشته شدن میثم و مجتبی ویسی، پیکرهای آنان توسط نیروهای سپاه منتقل شده و تاکنون به خانواده تحویل داده نشده است.
مجتبی ویسی و میثم ویسی که بودند؟
میثم و مجتبی ویسی از چهره‌های شناخته‌شده جامعه یارسان در استان کرمانشاه بودند. این دو برادر در فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی منطقه نقش فعالی داشتند و از مؤسسان کتابخانه شهرک دره‌دریژ (دره‌دراز) کرمانشاه به شمار می‌رفتند.

نزدیکان خانواده می‌گویند میثم و مجتبی ویسی سال‌ها در حوزه فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی حضور داشتند و در میان جوانان منطقه از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بودند.
مجتبی ویسی علاوه بر فعالیت‌های فرهنگی، از کشتی‌گیران شناخته‌شده استان کرمانشاه بود و در رشته‌های هنری از جمله نوازندگی و نقاشی نیز فعالیت داشت. میثم ویسی نیز در کنار برادرش در برنامه‌های فرهنگی و مدنی منطقه مشارکت می‌کرد. این دو برادر هر دو متأهل بودند و هر یک دارای یک فرزند خردسال بودند.
عملیات نیروهای اطلاعات سپاه چگونه به کشته شدن این دو برادر انجامید؟
بر اساس اطلاعات منتشرشده، میثم و مجتبی ویسی از زمان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ تحت تعقیب نیروهای امنیتی قرار داشتند. یک منبع مطلع گفته است که این دو برادر برای جلوگیری از بازداشت، در روستای قلعه کهوش از توابع شهرستان دالاهو مخفی شده بودند. پس از شناسایی محل حضور آنان توسط نیروهای اطلاعات سپاه، عملیات گسترده‌ای علیه محل اقامتشان انجام شد.

شهادت قهرمانان کرماشان را مصادره نکنید.
در حالی که مردم کوردستان هنوز در سوگ شهادت مجتبی و میثم ویسی به سر می‌برند، برخی جریان‌ها تلاش می‌کنند خون این دو فرزند مبارز کرماشان را به نام خود ثبت کنند؛ اقدامی که نه تنها غیراخلاقی، بلکه دارای پیامدهای خطرناک سیاسی و امنیتی است.
آیا این افراد به این موضوع اندیشیده‌اند که چنین ادعاهایی چگونه می‌تواند به جمهوری اسلامی برای توجیه این جنایت مشروعیت ببخشد؟ آیا در نظر گرفته‌اند که زندانیان مرتبط با این پرونده، پس از چنین ادعاهایی، ممکن است با اتهاماتی سنگین‌تر و احکامی سخت‌تر روبه‌رو شوند؟ آیا به این فکر کرده‌اند که خانواده‌های مجتبی و میثم ویسی اکنون زیر فشار بیشتری از سوی نهادهای امنیتی قرار خواهند گرفت؟
مردم کوردستان آگاه‌تر از آن هستند که اجازه دهند قهرمانانشان مصادره شوند. مجتبی و میثم ویسی متعلق به هیچ حزب و گروه فرصت‌طلبی نیستند؛ آنان فرزندان کوردستان و نماد ایستادگی و مقاومت مردمی‌اند

 

بیانیه فعالین زاگرس در محکومیت مصادره خون میثم و مجتبی ویسی
با اندوهی سنگین و خشمی عمیق، خبر جان‌باختن میثم ویسی و مجتبی ویسی، دو برادر اهل کرمانشاه و از جامعه یارسان، را در پی یورش نیروهای تروریست جمهوری اسلامی به محل اختفای آنان دریافت کردیم.
میثم و مجتبی برای ما فقط دو اسم نیستند.�آنها دو انسان شریف، دو صدای زنده، و دو چهره شناخته‌شده در میان فعالان فرهنگی زاگرس بودند؛ کسانی که سال‌ها به خاطر کار فرهنگی، به خاطر ایستادن کنار مردم، و به خاطر نپذیرفتن سکوت، بارها زیر فشار نهادهای امنیتی رفتند، بازداشت شدند و تهدید شدند.
پس از اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، فشارها علیه آنان شدت گرفت. ناچار شدند ماه‌ها مخفیانه زندگی کنند. با این‌همه، آنچه از آنها در ذهن و نوشته‌هایشان مانده، نه ترس بود و نه عقب‌نشینی.
شعاری که از میثم و مجتبی به‌جا مانده و امروز با نامشان گره خورده، این است:
"بەرخوەدان ژیانە، سەرهەڵدان ژیانە"
و امروز، در حالی که هنوز پیکرشان در اختیار جمهوری اسلامی است و خانواده‌هایشان حتی از حق به خاک سپردن عزیزان خود محروم مانده‌اند، انتشار بیانیه حزب پاک و نسبت دادن عضویت این دو عزیز به آن حزب، اقدامی است که ما با تمام صراحت و با تمام قاطعیت محکوم می‌کنیم.
ما روشن و بی‌ابهام اعلام می‌کنیم:
میثم و مجتبی ویسی عضو هیچ حزب و جریان سیاسی نبوده‌اند.
آنها فعال فرهنگی و مردمی بودند. کنار مردم ایستادند، برای جامعه‌شان تلاش کردند و هزینه آن را با جان خود پرداختند.
اینکه امروز، بعد از کشته‌شدن‌شان، در حالی که خانواده‌شان زیر فشار امنیتی است و عزیزان دیگری از خانواده با خطر حکم اعدام روبه‌رو هستند، جریانی سیاسی بخواهد آنان را به نام خود ثبت کند، چیزی جز تحریف حقیقت و مصادره خون آنان نیست.
این فقط بی‌مسئولیتی سیاسی نیست؛ این بازی کردن با جان آدم‌هایی است که همین حالا زیر سنگین‌ترین فشارها ایستاده‌اند.
و ما از حزب پاک و حسین یزدانپناه مستقیم و بی‌پرده می‌پرسیم:
اگر میثم و مجتبی عضو شما بودند، در تمام این ماه‌هایی که تحت تعقیب بودند، کجا بودید؟
وقتی تهدید می‌شدند، چرا کنارشان نبودید؟
وقتی مجبور شدند زندگی مخفیانه را تحمل کنند، چرا هیچ راهی برای حفاظت و نجات‌شان پیدا نشد؟
و چرا حالا، بعد از جان‌باختن‌شان، در سخت‌ترین روزهای خانواده‌شان، به خود اجازه داده‌اید نام و خون‌شان را خرج بیانیه سیاسی کنید؟
ما این رفتار را بی‌احترامی به حقیقت، بی‌احترامی به خانواده داغدار، و در عمل خدمتی آشکار به پروژه امنیتی جمهوری اسلامی می‌دانیم.

در شرایطی که ده‌ها فعال فرهنگی در خطر پرونده‌سازی‌اند، ده‌ها خانواده زیر فشارند، و صدها معترض بازداشت‌شده دی‌ماه گذشته همچنان در زندان و در معرض تهدید هستند، هر ادعای بی‌پایه‌ای می‌تواند جان‌های بیشتری را به خطر بیندازد.
و به‌صراحت هشدار می‌دهیم:
هیچ حزب و هیچ جریانی اجازه ندارد خون فرزندان زاگرس را مصادره کند.
هیچ‌کس حق ندارد نام، رنج و مبارزه فعالان این سرزمین را به سرمایه سیاسی خود تبدیل کند.
میثم و مجتبی به مردم تعلق دارند.�به زاگرس تعلق دارند.�به حقیقتی که با زندگی و جان خود پای آن ایستادند.
و نام آنان همان‌طور که خود گفته‌اند، با این صدا در حافظه ما خواهد ماند:
بەرخوەدان ژیانە، سەرهەڵدان ژیانە
فعالین زاگرس�۷ خرداد ۱۴۰۵ .

🔴بی‌احترامی به حقیقت شهادت مجتبی و میثم ویسی توسط گروه یزدان پناه

◀️شهادت قهرمانان کرماشان را مصادره نکنید.
در حالی که مردم کوردستان هنوز در سوگ شهادت مجتبی و میثم ویسی به سر می‌برند، برخی جریان‌ها تلاش می‌کنند خون این دو فرزند مبارز کرماشان را به نام خود ثبت کنند؛ اقدامی که نه تنها غیراخلاقی، بلکه دارای پیامدهای خطرناک سیاسی و امنیتی است.

◀️گروهی که تا امروز حتی یک گلوله در برابر جمهوری اسلامی شلیک نکرده و کارنامه‌اش بیش از هر چیز با تبلیغات، ادعاهای بزرگ و جنجال‌های رسانه‌ای شناخته می‌شود، امروز با نهایت وقاحت شهادت دو مبارز کورد را به خود نسبت می‌دهد. این در حالی است که رهبران این جریان در رفاه و آسایش زندگی می‌کنند و خانواده‌هایشان از امکاناتی برخوردارند که بسیاری از جوانان کورد حتی تصور آن را هم ندارند.

◀️آیا این افراد به این موضوع اندیشیده‌اند که چنین ادعاهایی چگونه می‌تواند به جمهوری اسلامی برای توجیه این جنایت مشروعیت ببخشد؟ آیا در نظر گرفته‌اند که زندانیان مرتبط با این پرونده، پس از چنین ادعاهایی، ممکن است با اتهاماتی سنگین‌تر و احکامی سخت‌تر روبه‌رو شوند؟ آیا به این فکر کرده‌اند که خانواده‌های مجتبی و میثم ویسی اکنون زیر فشار بیشتری از سوی نهادهای امنیتی قرار خواهند گرفت؟

◀️پاسخ روشن است؛ اگر هم از این پیامدها آگاه باشند، ظاهراً برایشان اهمیتی ندارد. آنچه اهمیت دارد، بهره‌برداری سیاسی از خون شهیدان و تلاش برای دیده شدن است.

◀️در این میان، نقدی نیز متوجه احزاب شرق کوردستان است. برخی احزاب، به‌ویژه پژاک، دموکرات و کومله، با فراهم کردن زمینه حضور و مشروعیت سیاسی برای چنین جریان‌هایی در ائتلاف‌ها و نشست‌های مشترک، ناخواسته بستر لازم را برای این‌گونه رفتارهای مسئولیت‌ناپذیر فراهم کرده‌اند. سکوت در برابر این اقدامات، به معنای چشم‌پوشی از آسیب‌هایی است که به مبارزه و اعتبار جنبش کوردستان وارد می‌شود.

◀️مردم کوردستان آگاه‌تر از آن هستند که اجازه دهند قهرمانانشان مصادره شوند. مجتبی و میثم ویسی متعلق به هیچ حزب و گروه فرصت‌طلبی نیستند؛ آنان فرزندان کوردستان و نماد ایستادگی و مقاومت مردمی‌اند.

◀️امروز مسئولیتی مهم بر دوش احزاب سیاسی کوردستان، فعالان مدنی و همچنین خانواده‌های مجتبی و میثم ویسی قرار دارد. آنان باید در برابر این بی‌احترامی و سوءاستفاده سیاسی موضعی روشن، صریح و شفاف اتخاذ کنند تا هیچ جریان و گروهی نتواند خون شهیدان را به ابزاری برای منافع خود تبدیل کند

 .  

 ☀️ نۊسین «شەهید مشتەبا وەیسی»، لە جمشت وەفران 2725 کوردی

«هامە بارودوخێک پڕم لە نائمێدی و لە ئمێد، نائمێدی لە داهاتووێ نادیار لە ئیە ک نازانم چە پێش تێت؟ چە بووت؟ ئاخر ئی کارە وەکوو کشێت؟!
ئایا ڕمیان ئی ستەمکەرە وە واتای ڕمیان ستەمە؟ یا هەڵسان ستەمکەرێکتر لە شوون ئی ستەمکەرە؟ ئایا هەم مێژوو دوجارە بووتوە؟ ڕمیان دیکتاتور و هەڵسان دیکاتورێکتر؟
ئازاکان وەگیان و پووس و خونێان، تاوان ئازادی بێەن و بڕێک بێ شەرەف و ترسوو، بوونە خاوەن دەسڕەنج و زامەتێان و دانیشنە تەخت پاشایی و دەسڵات!
باکێ لە کوشیان و مردن و ئەشکەنجە و زندان نیە! هووڵ ئیە ها لە وەرم ک کی لە داهاتوو ئی نیشتمانە بووتە بەرپرس و خاوەن دەسڵات ک دەسڵات نە ئەڕا خوەێ ک ئەڕا خزمەت وە خەڵک و مرۆڤاێەتی بتواێت! تووزێک ڕەنج ئی خەڵکە هەست بکەێ خەبات و جەنگ وەل زاڵم و ستەمکەرا، نەتەنیا ئەڕام جێ نائمێدی نیە، ک هیواێ ژیان و ماناێ ژیانمە، لە دونیایێک پۊچ و بی مانا ک خوەم مانا دەمە پێ!
سەردانەوانن لە وەرانوەر زوڵم و ستەم، تەنیا ئەڕا زنگ مایین و ترس لە مەرگ بێجگە لە شەرمەزاری و سەرشووڕی نیە!»

وەفرانوار 2725
مشتەبا وەیسی
بەرخوەدان ژیانە
سەرهەڵدان ژیانە 

 ☀️«شەهید مشتەبا وەیسی» ئەڕا مناڵەکان کتاوخانەی دەرەدرێژ کرماشان

«جار جار هۊرم باڵ گرێتوە ئەڕا ناو کتاوخانەکە، ڕووحم باڵ گرێتوە ئەڕا لاێ کتاوەکان، دڵم چووتە لای گلەوگلە مناڵەکان کتاوخانە.
مەهیا، سەبوور، سەنا، ئایلین، سپهر و سەهەند، یاسین،دیانا، ئاتووسا، هەستی، ئاسوو، نیکا، ئایسان، تەرانە، هانیە، ئایدین، پەرهام.
بووت یەجارتر بۊنمەێان؟
وەلێ لەتاێ دڵوە ئەڕا گشتێان ئاوات سڵامەتی، زانایی، سەربەرزی خوازم.
خوەش دێرم و زاناییوە و دۊر لە کەمتەرخەمی لە ڕێ مرۆڤاێەتی و ئنسانیەت، ئەڕا ئازادی، حەق، خزمەت و دادپەروەری هەنگاو هەڵگرن.

وە ئمێد دیدارتان لە جەهانێک ئازاد و ڕووشن
لەشساقی وسەربەرزیتان ئاواتمە
دووسدار گشتتان مشتەبا وەیسی»

- 4 ڕێبەندان، 04.11.2725
- سئات 02.30 نیمەشەو